میدونی کلی میتونم برات بنویسم، برات حرف بزنم و به اشکال مختلف بهت بگم چقدر دوست دارم و چی شد که داستانم با داستانت گره خورد و حالا واستادیم اینجای ماجرا…
خیلی میتونم بگم…
ولی میدونی که، داستان زندگی رو هرجایی نمیشه گفت…
راستش تا حالا کسی رو تو زندگیم اینطوری نخواستم. احتمالا اولین تصمیم درستی هستی که رضای بالغ و نوازش شده گرفته، اما تصمیم اصلی همه دیوونه ها مثه ما خدمتگزار خداوند بودنه، راستش حتی نمیدونم چطوری! اما میدونم خدا نشونم میده! چون داستان زندگیم رو مرور کردم؛ حالا اینجای داستانم خوردم به تو! تو که بوی جان میدی و طبق قوانین اگه همراهم باشی در ادامه ها بیشتر دوستت خواهم داشت و اگر نه طبق همون قوانین من به داستان زندگی خودم می پردازم…
*احتمالا همیشه غصه میخورم که همسفر من نبودی!
برات صبر میکنم، برای آرامشت تلاشمو میکنم، امیدوارم بتونم خوشحال نگهت دارم و به امید خدا وفادار باشم که وفاداری اصل همراهی با «خداوند» هست.
تلاش میکنم متمدنانه رفتار کنم تا حریم و حرمت تو رو نشکنم و میدونم تو هم راضی نیستی حریم و حرمت من، خونه من، عشق من شکسته بشه…
…راستش چند روزه دیگه حرمت من، عزت من و خیلی چیزهای دیگه ای از من داره به ساده انگارانه ترین حالت ممکن از بین میره.
میدونم تو هم میفهمی مردی که اجازه بده اسم کس دیگه ای تو ذهن کسی که دوستش داره بگذره چیه
و میدونم تو حتما نمیخوای اینکارو کنی
مطمئنم میفهمی اگه مراقب شرف و عزت خودم نباشم خونه ای که تو رو توش دعوت میکنم خیلی خونه امنی برای تو نیست
افروز خانم، افروز جان، شما دیگه برای من یه دختر نیستی مثل دخترای دیگه، شما شدی عزیز دل، شما شدی نور چشم، شما شدی تاج سر، شما شدی عشق من،
و اصلا نمیتونم اجازه بدم کسی که منو می بوسه اجازه بده غریبه ای نگاهش کنه… هیهات از بیشترش…
روزها و ساعت های زیادی درد کشیدم که بتونم بهت بگم
عاشقتم ولی نه به هر قیمت…
تمام عشقم رو جمع کردم که با نیروش بتونم تا ۲۵ بهمن دَووم بیارم. تو نمیدونی هر ساعتش چقدر دیر میگذره!
گوش ندادی دیگه… ازت خواسته بودم اذیتم نکنی
«نترس و قوی باش و بدان من خدای تو هستم.(مزمور)»
من منتظرتم، امیدوارم نا امید نشم
سلام به شب اول، نگاه اول، همونجا که هم رو شناختیم.
آدم ها حق دارند که انتخاب کنند
و آدم ها حق دارند که ما رو دوست نداشته باشند.
و تمام درد از این جا شروع میشه که پذیرفت این کلمات بسیار بسیار سخت هست.
هیچوقت با خودم فکر نمی‌کردم که کار به جایی برسه که اینقدر نگران سلامتی کسی بشم. این روزها بعضی اوقات احساس میکنم که برای تو بیشتر نگران می‌شم تا برای خودم. برای همین دل درد لعنتی که این روزها به سراغت اومده، گاهی فکر میکنم این نگرانی از کجا میاد که تا الان نبوده. اینکه وقتی صدای خسته و بی‌حالت رو تو می‌شنوم تمام خستگی روز توی تنم می‌مونه.
گوش کن بانو، حالا که هستی، نه خسته باش، نه بی‌حال باش، نه درمونده، همه چیز با من! تو فقط استراحت کن. این روزها که در زندگی من هستی تا هر روز که در زندگی من هستی تو فقط استراحت کن و خوش بگذرون و تفریح و آرامش...
نیاز مالی نداریم، اون زندگی رویایی که قرار هست بهش برسیم فقط در آرامش و شادی تو خلاصه میشه، اگر بهت فشار نمیارم که کار لعنتی‌ت رو کنار بگذاری چون میدونم ازش لذت می‌بری. میدونم که خیلی زحمت کشیدی تا به اینجا رسیدی، اما یه کم آرومتر
دوستت دارم.
امروز تموم شد
هنوز پیام هاى تبریک روز دختر دیگران روى صفحات مونده...
براى دخترش نوشته بود:
روزت مبارک جذاب من
و من دلم گرفت که نشد برایت بنویسم:
روزت مبارک جذاب من
پ.ن: یه روزى، یه جایى، یه وقتى مى بینمت. نمیدونم چه روزى و چه جایى و چه وقتى... اما مى بینمت و مى بوسمت باز کوچولو
وقتی همه چیز به خواست خداست
جز به او به چه کسی می توان امیدوار بود یا اتکا کرد؟
جز از او از چه کسی می توان خواست.